Detal architektoniczny ze zbiorów Muzeum Zamkowego w Malborku

Zamek w Malborku, jak większość gmachów średniowiecznych w rejonie południowego pobrzeża bałtyckiego należy do tzw. grupy budowli gotyku ceglanego. Naturalne uwarunkowania środowiskowe w tej części Europy spowodowały konstrukcyjne i estetyczne różnice pomiędzy budownictwem na zachodzie kontynentu, które oparte zostało na budulcu kamiennym.

Odmienność struktury obu nurtów architektury gotyckiej, obejmowała także elementy dekoracyjne. Tu w Prusach Zakonnych czy szerzej w północnej i środkowej Europie detal architektoniczny, czyli ozdobne elementy zewnętrznej i wewnętrznej architektury, wykonywane były z terakoty a nie z kamienia jak na zachodzie. Prezentowane na wystawie fragmenty dekoracji zamków i kościołów z obszaru państwa krzyżackiego ukazują różnorodność ich form. Z wyjątkiem kilku przykładów dekoracyjnych zworników z drewna, wszystkie eksponowane detale wykonane są z wypalanej gliny, dekorowanej niekiedy glazurą, czyli także wypaloną, barwną warstwą kryjącą na bazie kwarcu.

Opiekun kolekcji: Wiesława Połom-Jakubowicz