Galeria Rzemiosła Artystycznego

Galeria Rzemiosła Artystycznego w Muzeum Narodowym w Krakowie to największa tego typu stała ekspozycja muzealna w Polsce. Zabytki prezentowane są w układzie chronologicznym, od czasów wczesnego średniowiecza po 2. połowę XX wieku. Ekspozycja wraz ze stylowo zaaranżowanymi wnętrzami, kolekcją złotnictwa, tkanin, ubiorów, mebli, ceramiki i szkła, uzupełniona unikatowym zbiorem instrumentów muzycznych i judaików, prezentuje prawie 4.000 zabytków w 9. salach wystawowych oraz dwóch aneksach.

Przykłady zabytkowych tkanin i ubiorów pochodzą z okresu od XIV do początku XX wieku. Najstarszym zabytkiem w zbiorach jest XIV-wieczna stuła z opactwa benedyktynów w Tyńcu. Imponująco przedstawia się kolekcja ornatów - od XV do XVIII wieku. Szczególnie cenne są ornaty XV-wieczne z haftowanymi pretekstami oraz szyte z importowanych tkanin włoskich. Wyjątkowe znaczenie mają także jedwabne pasy kontuszowe z XVII i XVIII wieku, wśród których na szczególną uwagę zasługuje pas perski z II połowy XVII wieku - dekorowany postaciami sokolników. Prezentowana w Galerii kolekcja sukien od początku XIX po początek XX wieku to kompletny przegląd mody całego stulecia, uzupełniony o dodatki i akcesoria: szale, bieliznę, wachlarze, rękawiczki i biżuterię.

Srebra korpusowe i zabytki sztuki emalierskiej wchodzące w skład wystawy złotnictwa to zbiór zróżnicowany. Zwrócić uwagę należy na najstarsze i najcenniejsze zabytki: czarę włocławską – unikatowy w skali europejskiej zabytek z 1 połowy X wieku i relikwiarz tzw. kruszwicki z XII wieku. W Galerii obejrzeć można również najbardziej reprezentatywną kolekcję polskich łyżek z XVI i XVII wieku - zdobionych sentencjami w rodzimym języku. W kolekcji znajdują się ponadto naczynia srebrne, częściowo złocone, zarówno o przeznaczeniu świeckim, jak i liturgicznym pochodzące z warsztatów działających w kraju: Krakowie, Lwowie, Gdańsku i Toruniu oraz w wiodących ośrodkach europejskich : Wrocławiu, Augsburgu, Norymberdze i Hamburgu. Ekspozycję uzupełnia cenny zbiór polskich guzów do ubiorów i pasów metalowych, wśród których znajdują się guzy wykonane ze srebra w XVII i XVIII wieku. Z zabytków XIX wiecznych na uwagę zasługują srebra z warsztatów krakowskich i warszawskich.