Wystawa jest rekonstrukcją typowego wnętrza salonu z przełomu XIX i XX wieku, znajdującego się w siedzibach jaworznickich rodzin o wysokim statusie społecznym i aspirujących do wielkomiejskiego stylu życia. Podobnie urządzone pomieszczenia reprezentacyjne znajdowały się w jednorodzinnych willach, domach urzędniczych, miejskich kamienicach, należących do przedstawicieli nadzoru górniczego, zarządców fabryk i hut, przedsiębiorców, pracowników administracji rządowej i kolejowej.
Salony były pomieszczeniami reprezentacyjnymi. O ich pozycji w hierarchii pomieszczeń świadczyły m. in. okazały kostium mebli o zróżnicowanej funkcji i formie, działa sztuki, zegary, instrumenty, tekstylia i bibeloty.
Do najciekawszych prezentowanych na wystawie salonowych artefaktów należą:
skrzynia neobarokowa służąca do przechowywania odzieży i kosztowności, XVIII w.,
kredens neorenesansowy, nazywany potocznie wiedeńskim, koniec XIX w., zestaw mebli stołowych – stół i krzesła, lata 20. XX w., piec kaflowy, dwukondygnacyjny dekorowany secesyjnym ornamentem, początek XX w., ozdoby okienne w formie lambrekinów i portierów, pianino niemieckiej firmy ZEITTER & WINKELMANN, zakupione w łódzkim składzie Carla Koischwitza, pocz XX w., porcelana art deco dekorowana m. in. z barwną kalkomanią ceramiczną przedstawiającą sceny mitologiczne, wzorowana na obrazach Angeliki Kauffmann, wyprodukowana w manufakturze Victoria Czecho – Slovakia,lata 20 XX w., odlew gipsowy z początku XX w. przedstawiające popiersie Fryderyka Schillera, wykonany w berlińskim zakładzie odlewniczym Gebrüder Micheli, pocz. XX w., zegar złożony w pracowni jaworznickiego zegarmistrz Abrahama Silberschatza, pocz 20. XX w., tekstylia okienne lambrekiny i portiery dekorowane haftem (współ. rek. proj: I. Brandys).
Początek wieku XX wieku w Jaworznie zbiegł się z przyznaniem praw miejskich, którego data przypada na 1901 rok.
Stąd ekspozycja jest połączona z elementami obejmującymi dzieje miasta Jaworzna, są to:
malarski portret pierwszego naczelnika Gminy Jaworzno – Faranciszka Schattanka (rek. Mal. J. Gasior), fotografia Faranciszka Schattanka wraz z małżonką, malarskie portrety krakowskich budowniczych Feliksa Radwańskiego i Feliksa Radwańskiego (syna), którzy dokonali w połowie XIX wieku regulacji kształtu rynku, przebudowy kościoła św, Wojciecha, przeprowadzonych w ramach projektu upiększania Wolnego Miasta Krakowa i Okręgu (rek. mal J. Gasior), malarski pejzaż rynku z początku wieku XX w.(rek. mal J. Gasior).